ΤΟ ΚΙΝΕΖΙΚΟ “ΘΑΥΜΑ”

Δημήτρης Α. Σιδερής, ομ. καθηγητής καρδιολογίας. dimitrissideris.wordpress.com

Πρωινός Λόγος, Τρίκαλα, 5 Φεβρουαρίου 2021

Ελάχιστα γνωρίζω για τη μακρινή Κίνα, ιδιαίτερα τη σύγχρονη, που μας φαίνεται ερμητικά κλεισμένη. Κι ας έχομε σημαντικές επενδύσεις της στη χώρα μας. Διάβασα τελευταία ένα μυθιστόρημα, τους “Αγριόκυκνους”, της Γιουγκ Τσαγκ. Προηγουμένως ήξερα κάτι λίγα από την Pearl Bacκ και τον A. J. Cronin. Στους Αγριόκυκνους, γραμμένους το 1997, ένα, γράφει, αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, περιγράφεται διαμέσου μιας οικογενειακής ιστορίας η εξέλιξη της Κίνας για 4 γενιές. Ξεκινά από την εποχή της προγιαγιάς της, όταν μόλις γεννιόταν ένα κορίτσι, του έβαζαν στενά παπούτσια για να μη μεγαλώσει το πόδι του, πράγμα που θα την έκανε κοινωνικά αποκρουστική, ενώ ο γάμος της αποφασιζόταν από τον πατέρα της, με όποιον άντρα νόμιζε εκείνος. Αυτός θα είχε επίσημα πολλές παλλακίδες στο σπίτι του, όλες κατά κανόνα με τη συγκατάθεση του πατέρα τους. Σ΄ εκείνη τη φρικτή κατάσταση, με λοιμούς και λιμούς που θέριζαν, ήλθε κάποτε η Ιαπωνική κατοχή. Πρόσθεσε τη βάναυση, συχνά εξοντωτική, συμπεριφορά του κατακτητή. Αντίσταση εμφανίσθηκε από δύο πλευρές. Ήταν η Κουόμιταγκ του Τσαγκ Γκάι Σεκ και το κομμουνιστικό κίνημα του Μάο Τσε Τουγκ. Το καθεστώς του Τσαγκ Γκάι Τσεκ ήταν τόσο διεφθαρμένο που με τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς του διαλύθηκε από τον ανερχόμενο Μάο. Το κομμουνιστικό καθεστώς ήταν έντιμο και άτεγκτο. Κατάργησε βίαια τα αρχαία ανατριχιαστικά ήθη. Και εγκατέστησε το δικό του ολοκληρωτισμό. Όταν καθιερώθηκε, εφαρμόσθηκε εναντίον της Κίνας διεθνές εμπάργκο και οι Κινέζοι άρχισαν να υποφέρουν. Οι απειλές από παντού έσπρωξαν το καθεστώς να αναπτύξει βαριά βιομηχανία. Καθώς εργοστάσια και υψικάμινοι δεν υπήρχαν, υποχρεώθηκε ο λαός να αρχίσει να παρασκευάζει ατσάλι εκ των ενόντων σε μικροκαμίνια. Μάζευαν κάθε σιδεράκι, πρόκες, ξυραφάκια κλπ όπου το έβρισκαν. Έκοψαν τα δέντρα και με τα ξύλα τους πύρωναν τα καμίνια τους. Όλα τα εκατοντάδες εκατομμύρια των Κινέζων το ίδιο υποχρεωτικά έκαναν. Χάλυβας παρασκευάσθηκε, αλλά η γη ερήμωσε. Μαζί και με το διεθνές εμπάργκο, λιμός, αδικαιολόγητος πια, θέρισε κόσμο. Άρχισε να διαμορφώνεται μια νέα ελίτ που άρχισε να επαναφέρει τη διαφθορά. Με προτροπή πάντα του Μεγάλου ηγέτη, ο λαός ξεσηκώθηκε εναντίον αυτής της άρχουσας τάξης που τώρα ήταν κυρίως πρώην στελέχη του κόμματος και ακαδημαϊκοί δάσκαλοι, και άρχισε η “πολιτιστική επανάσταση”. Εκατόμβες πάλι τα θύματα. Τελικά ο Τιμονιέρης πέθανε και, έχοντας σημαντική υποδομή, άρχισε η ραγδαία ανάπτυξη της Κίνας σε διεθνές επίπεδο. Σήμερα πια είναι ένας παγκόσμιος γίγαντας.

Η “παγίδα του Θουκυδίδη” για τα αίτια του Πελοποννησιακού πολέμου αναδύθηκε από τον Κινέζο Xi Jinping και τον Αμερικανό Graham Allison. Έγινε έτσι παγκόσμια γνωστό ότι “όταν μια ισχυρή κυρίαρχη δύναμη αντιλαμβάνεται την άνοδο μιας άλλης που απειλεί να την επισκιάσει, μοιραία οδηγείται σε σύγκρουση μαζί της”.

Θα γίνει λοιπόν ο τρίτος (τελευταίος!) παγκόσμιος πόλεμος, από τη φοβία της Αμερικής και την αλαζονεία των Κινέζων; Το μέλλον θα το δείξει. Στο μεταξύ αναρωτιέμαι. Όλo αυτό το θαύμα που επιτεύχθηκε μέσα σε ένα αιώνα, από τότε που οι Άγγλοι εμπόδισαν να απαγορευθεί η χρήση του οπίου, διότι με αυτό ο λαός δεν επαναστατούσε εναντίον τους, στο να γίνει η Κίνα κυρίαρχη δύναμη στον πλανήτη, έγινε με ασύλληπτες θυσίες, που περιέλαβαν εκατομμύρια νεκρών. Άραγε, άξιζε τόσες θυσίες αυτό το αποτέλεσμα; Και, αντιστρόφως, θα ήταν δυνατό να επιτευχθεί ό,τι έγινε χωρίς τόσο όλεθρο; Θυμάμαι πριν από δεκαετίες όταν εξαγγέλθηκε το πρόγραμμα ανάπτυξης της Κίνας που πρόβλεπε τεράστιο ρυθμό ανάπτυξης. Φυσικά, τέτοιος ρυθμός δεν επιτεύχθηκε ποτέ. Απέτυχαν; Ασφαλώς όχι. Διότι η πραγματική ανάπτυξή τους είχε ρυθμούς πολλαπλάσιους από εκείνους των δυτικών χωρών. Αυτό ήταν πρακτικά αποτέλεσμα του καταναγκασμού. Μαζί με τη μαζική προπαγάνδα, οι πολίτες για δεκαετίες ήταν πρόθυμοι να θυσιάζονται για την πατρίδα τους και τον Ηγέτη τους. Φοβούμαι, ωστόσο, ότι, χωρίς εξαναγκασμό, δεν επιτυγχάνονται ταχέα αποτελέσματα, όπως απαιτούνται π.χ. σε ακραία κρίσιμες καταστάσεις.

Ακόμη και στις πιο ανελεύθερες περιόδους μας, π.χ. στις δικτατορίες Πάγκαλου, Μεταξά, Παπαδόπουλου, δεν είχαμε ποτέ τέτοιους καταναγκασμούς. Κι όμως, είμαστε εξοικειωμένοι μ΄ αυτούς. Όλοι οι άρρενες, σε μια περίοδο της ζωής μας, όσο υπηρετούμε τη θητεία μας έχομε ζήσει τέτοιες συνθήκες. Το απαραίτητο στοιχείο είναι ότι υπακούς στον ανώτερό σου, χωρίς καμιά συζήτηση, ακόμη και αν σου δίνει τις πιο παράλογες διαταγές. “Εκεί που τελειώνει η λογική, αρχίζει ο στρατός”, θυμάμαι, λέγαμε.  Έχομε συνηθίσει να θεωρούμε ότι στη θητεία μας μαθαίνομε να σκοτώνουμε εχθρούς. Ο W.James, όμως, Αμερικανός ψυχολόγος φιλόσοφος, λέει: κάθε άνθρωπος, πλούσιος ή φτωχός, πρέπει να προσφέρει δυο χρόνια από τη ζωή του στο κράτος, όχι σκοτώνοντας άλλους ανθρώπους, αλλά υπερνικώντας αρρώστιες, αποστραγγίζοντας τέλματα, αρδεύοντας ερήμους, σκάβοντας διώρυγες και γενικά συμμετέχοντας με δημοκρατικούς όρους στα περιβαλλοντικά και κοινωνικά έργα με τα οποία ανοικοδομείται, τόσο αργά και επώδυνα, ό,τι καταστρέφει ο πόλεμος τόσο γρήγορα. Φαντάζομαι: Στη θητεία τους, άνδρες και γυναίκες, υπηρετούν όπως διατάζει η πολιτεία, ως πυροσβέστες, οικοδόμοι σε έρημους τόπους, οικιακοί βοηθοί κλπ. Κατά τον Αριστοτέλη, ελευθερία σημαίνει: “Ἓν μὲν τὸ ἐν μέρει ἂρχειν καὶ ἂρχεσθαι…ἓν δὲ  τὸ  ζῆν  ὡς βούλεταἱ  τις”. Στη θητεία του κάθε πολίτης άρχεται και υπακούει σε διαταγές. Σε κάποια άλλη φάση της ζωής του, εκ περιτροπής και με κλήρωση θα γίνεται άρχοντας και θα δίνει διαταγές, που υποχρεωτικά τηρούνται. Για καθένα δηλαδή υπάρχει μια θητεία ως κληρωτός (ένορκος) βουλευτής, ποινικός δικαστής, σύμβουλος στην τοπική αυτοδιοίκηση κλπ. Στο υπόλοιπο μέρος της ζωής του ζει όπως θέλει στα πλαίσια νόμων που στη διαμόρφωσή τους έχει συμβάλει αναλογικά και ο ίδιος. Οι τρεις εξουσίες, εκτελεστική, νομοθετική και δικαιοσύνη, πρέπει να υπηρετούνται από δύο ειδών ανθρώπους. Από τη μια είναι οι επαΐοντες, με γνώσεις και πείρα, που καθένας γνωρίζει άριστα και σε βάθος ένα στενό τομέα, έστω και αν σε όλους τους άλλους είναι αδαής όσο και κάθε άλλος τυχών πολίτης. Αυτοί είναι απαραίτητοι για την κυβέρνηση και για την αστική και διοικητική δικαιοσύνη, όταν κρίνεται αν μια πράξη έγινε νόμιμα ή όχι και πρέπει να γνωρίζουν τους νόμους. Από την άλλη είναι η κληρωμένη βουλή, κοινοί πολίτες που έχουν αρετή και κοινό νου, εξίσου κατανεμημένα σε όλους. Αυτοί δεν απαιτείται να έχουν γνώσεις. Οι βουλευτές συγκρίνουν τους προτεινόμενους από την κυβέρνηση νόμους με τη βούλησή τους, που, ως τυχαίο δείγμα του λαού, την εκφράζουν με στατιστική ακρίβεια. Και οι ποινικοί δικαστές κρίνουν αν μια τεκμηριωμένα παράνομη πράξη τελέσθηκε από κάποιον ή όχι.

4 thoughts on “ΤΟ ΚΙΝΕΖΙΚΟ “ΘΑΥΜΑ”

  1. Εμείς λέγαμε στο στρατό ότι όλα επιτρέπονται και όλα απαγορεύονται. ‘Όμως, όσο και αν ισχύει η ιεραρχία υπάρχει ο στρατιωτικός κανονισμός και όποιος ανώτερος τον παραβαίνει περνά στρατοδικείο. Υπηρέτησα απλός στρατιώτης επί χούντας και ήρθα αρκετές φορές σε σύγκρουση με ανώτερους οι οποίοι όταν τους έδωσα να καταλάβουν ότι παραβαίνουν το στρατιωτικό κανονισμό όλοι υποχώρησαν και μάλιστα κάποιες φορές ταπεινώνοντας εαυτούς πέραν του δέοντος.

    Liked by 1 person

    1. Αυτό ισχύει σε περιόδους ειρήνης. Στον πόλεμο, πρώτα εκτελείς ό,τι σε διατάζουν και μετά, αν επιζείς, διαμαρτύρεσαι για την αντικανονική διαταγή.

      Liked by 1 person

  2. Το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας εξελίχθηκε υιοθετώντας ένα καπιταλιστικό σύστημα οικονομίας για τα εντός και εκτός Κίνας μονοπώλια και τον κινεζικό λαό σαν εργατικό δυναμικό με συγκεκριμένες υποχρεώσεις και ελάχιστα δικαιώματα (ελάχιστες απολαβές) και υπό πλήρη παρακολούθηση της προσωπικής του ζωής να στοχεύει σε ένα και μοναδικό στόχο, που είναι η αύξηση των κερδών των μονοπωλίων. Έτσι σχεδόν όλες οι βιομηχανίες παγκοσμίως είχαν την τάση να μετακομίσουν στην Κίνα, που όντως είχε ανάπτυξη, όπως αναφέρεται στο παρόν άρθρο. Παράλληλα η παγκόσμια ελίτ για να αυξήσει τα κέρδη της και να έχει πλήρη εξουσία στον πλανήτη ιδιαίτερα για να έχει εύκολη πρόσβαση στο αδρενοχρώμιο το οποίο παίρνει από τον βιασμό και βασανισμό μικρών παιδιών, προώθησε τη χειρίστου είδους παγκοσμιοποίηση που βιώνουμε. Με τον τρόπο αυτό ο παράγων άνθρωπος αγνοήθηκε και την πρωτοκαθεδρία έχουν οι αγορές, οπότε η Κίνα δίνει το στίγμα σε εργατικό δυναμικό με χαμηλά ημερομίσθια για την παραγωγή βιομηχανικών κυρίως προϊόντων. Όμως, για να υπάρχει εύκολη διάθεση των προϊόντων στις αγορές πρέπει να πέσουν τα σύνορα μεταξύ των κρατών, να καταργηθούν τα έθνη και οι αξίες που μεταφέρουν εδώ και αιώνες τα έθνη, ώστε να μην διεκδικούν δικαιώματα οι εργαζόμενοι. Αυτό θα μετατρέψει την πανανθρώπινη κοινωνία σε ένα χυλό δούλων των οποίων η προσωπική ζωή θα ελέγχεται σχεδόν απόλυτα από ένα σύστημα ελέγχου υψηλής τεχνολογίας σε μορφή πλέγματος (matrix). Αυτή τη στιγμή η ελίτ δοκιμάζει την παγκόσμια κυριαρχία της και υποδούλωση της ανθρωπότητας με την παγκόσμια καραντίνα που έχει επιβάλλει. Εδώ φαίνεται καθαρά η δουλική συμπεριφορά σχεδόν όλων των κυβερνήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο να υπακούουν τυφλά στις υποδείξεις της ελίτ, όπως είναι η καραντίνα. Υπόψη ότι στην Ελλάδα σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι θάνατοι στην Ελλάδα στις πρώτες 49 εβδομάδες του 2020 ανήλθαν σε 121.444 (61.266 άνδρες και 60.178 γυναίκες) ενώ για την αντίστοιχη περίοδο του 2019 ανήλθαν σε 117.171 (59.141 άνδρες και 58.030 γυναίκες), δηλαδή αύξηση 3,65%. Ένα τέτοιο ποσοστό μπορεί να οφείλεται περισσότερο στις επιπτώσεις της καραντίνας παρά στον ιό. Το ποσοστό αυτό των θανάτων δεν δικαιολογεί την πανδημία και τα μέτρα που παίρνονται, όμως η ελίτ βλέπουμε είναι έτοιμη για το επόμενο βήμα της πλήρης υποδούλωσης ολόκληρης της ανθρωπότητας. Για να ξεκαθαρίζουμε ποια είναι αυτή η ελίτ, παρατίθεται σχετικά ένα άρθρο του Muhammad Yunus, recipient of the 2006 Nobel Peace Prize: How 5 Men Own More Wealth Than Half the World.
    https://www.democracynow.org/2017/10/6/muhammad_yunus_on_microfinance_grameen_bank?fbclid=IwAR2Vl7nGqLp2Ti161fedECcwjH7Gi-nYo4BxrFNJlpLe5g0Krd4aohs60rA

    Like

  3. Η ανάρτηση που μοιραστήκατε είναι πολύ χρήσιμη. Ευχαριστούμε που μοιραστήκατε μια τέτοια ανάρτηση

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s