ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ

Δημήτρης Αντ. Σιδερής, ομ. καθηγητής καρδιολογίας, dimitrissideris.wordpress.com

Πρωινός Λόγος, Τρίκαλα, 10 Μαρτίου 2022

Tα νεογέννητα θηλαστικά επιβιώνουν χάρη στην προστασία που τους προσφέρουν οι γονείς τους σε βιολογική βάση. Η προστασία αφορά παροχή τροφής και άμυνα εναντίον δυνητικών θηρευτών. Η τροφοδοσία στηρίζεται σε φυσικά αντανακλαστικά. Η αμοιβαία κατασκευή της προέχουσας μητρικής θηλής με την κοιλότητα του βρεφικού στόματος ευνοεί την επαφή τους, ενώ τα αμοιβαία ευχάριστα αισθήματα εξασφαλίζουν τη μεταφορά γάλακτος από τη μητέρα στο παιδί. Εξαρτημένα αντανακλαστικά συνεπάγονται ευχάριστα συναισθήματα στοργής πέρα από το θηλασμό. Αυτή κάνει τη μητέρα να προστατεύει το τέκνο έναντι ενδεχόμενων θηρευτών. Καθώς μεγαλώνει το βρέφος, αυξάνονται οι διατροφικές ανάγκες του, το μητρικό γάλα δεν του αρκεί, ενώ εξαντλεί τη μητέρα. Το νέο ον εκπαιδεύεται  πώς να αναζητά μόνο του την τροφή του και να αμύνεται εκτιθέμενο σε βαθμιαία μεγαλύτερους κινδύνους. Ξεκινά η απομάκρυνση του παιδιού από τη μητέρα. Με την ήβη αναπτύσσονται νέα αντανακλαστικά, ερωτικά, χάρη στην αμοιβαία κατασκευή του προέχοντος πέους και της κολπικής κοιλότητας, που οδηγεί στην επαφή τους, με αμοιβαίο προσπορισμό ηδονής και μεταφορά ανδρικού σπέρματος στο γυναικείο κόλπο. Παράλληλα, αναπτύσσεται το μυϊκό σύστημα του τέκνου, δυναμώνουν τα επιθετικά όργανά του, νύχια και δόντια, με ανάπτυξη των κατάλληλων εξαρτημένων αντανακλαστικών. Η χειραγώγηση του τέκνου από τους γονείς του έχει ολοκληρωθεί.

Στον άνθρωπο, που ζει κοινωνικά, τα πράγματα περιπλέκονται. Καθώς μεγαλώνει ο έφηβος, βαθμιαία η ευθύνη της προστασίας του μεταφέρεται από τους γονείς στην κοινωνία. Η προστασία είναι μακρά. Για την ωρίμαση δεν αρκεί η σωματική ανάπτυξη. Απαιτείται και ανάπτυξη πνευματικών εξαρτημένων αντανακλαστικών, δηλαδή η ικανότητα κρίσης. Αυτό δεν επιτυγχάνεται σε κανένα πλήρως, σε μερικούς σχεδόν ποτέ. Είναι μέρος αυτού που αποκαλούμε παιδεία. Καθένας ενδέχεται να έχει τις αναγκαίες ικανότητες σε ένα τομέα, άλλος σε άλλον. Ένας οργανωμένος λαός, ο δήμος, ενδέχεται να έχει περισσότερη ωριμότητα από τον οποιονδήποτε καθένα μόνο του. Έτσι κι αλλιώς, με κάποιον τέτοιο μηχανισμό που επιτυγχάνει το ολοκλήρωμα της κρίσης και της βούλησης κάθε λαού, κάθε πολιτεία χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη ή μικρότερη ωριμότητα. Στις αναδυόμενες πολιτείες, χωρίς προστασία υπάρχει κίνδυνος. Η παράταση του προστατευτισμού όμως εμποδίζει ή αναβάλλει την ωρίμαση, ενώ οι “προστάτες” επωφελούνται κατευθύνοντας την πολιτεία σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Η κοινωνική συμβίωση σημαίνει διαφορετικό έργο καθενός, για να εξυπηρετηθεί κοινός σκοπός του συνόλου, δηλαδή δημιουργία αποθηκών από αγαθά που αυτοπολλαπλασιάζονται και εξασφαλίζουν όχι μόνο πρόσκαιρες, αλλά και ισόβιες διατροφικές ανάγκες του συνόλου. Η απαραίτητη δομή της κοινωνίας μπορεί να περιλαμβάνει μια ιεράρχηση των ρόλων που θα αναλάβει κάθε πολίτης. Η ιεράρχηση σημαίνει ότι ενώ καθένας μπορεί να εξαρτάται από όλους τους άλλους, υπάρχουν οι άρχοντες από τους οποίους εξαρτώνται οι άλλοι περισσότερο, από όσο αυτοί από το πλήθος. Η δημιουργία μιας άρχουσας τάξης έχει την ευθύνη της παιδείας του συνόλου και την κατευθύνει έτσι που εξασφαλίζει στα ίδια άτομα την εξουσία. Είναι ιδιαίτερα έκδηλο στη μοναρχία, λιγότερο στην ολιγαρχία, ελάχιστα στη δημοκρατία, όπου οι άρχοντες, στους τομείς που δεν χρειάζονται άλλο από εντιμότητα και κοινό νου, κληρώνονται από όλο το λαό.

Για τους λόγους που αναπτύχθηκαν, κανένας υπόδουλος λαός δεν μπορεί να έχει επαρκή παιδεία και ωριμότητα, ικανός να επιβιώνει χωρίς προστασία. Το μακρόχρονο έθνος μας έγινε για πρώτη φορά κράτος πριν από 200 χρόνια. Η ανωριμότητα του λαού φάνηκε μετά τις πρώτες επιτυχίες της επανάστασης, όταν η χρηματοδότηση της επανάστασης γινόταν από κατακτημένους, συχνά σφαγμένους, Τούρκους. Όταν αυτοί εξοντώθηκαν ή διέφυγαν, προέκυψε οικονομική στενότητα. Κάθε τάξη επιδίωκε να αντικαταστήσει τους Οθωμανούς στα οφέλη από τη συγκέντρωση των φόρων. Οι πιο μορφωμένοι επιδίωκαν να φέρουν τις αρχές της ρεπούμπλικας που είχε προκύψει από την Αμερικανική και Γαλλική επανάσταση. Υπενθυμίζω ότι η ρεπούμπλικα δεν ήταν στα πρότυπα της Αθηναϊκής δημοκρατίας, αλλά της ρωμαϊκής res publica, στην οποίαν οι άρχοντες δεν κληρώνονταν, αλλά εκλέγονταν μεταξύ προεκλεγμένων. Αυτή τη διαδικασία ο Αριστοτέλης τη χαρακτήριζε επικίνδυνη (Έχει δ κα περ τν αρεσιν τν ρχόντων τ ξ αρετν αρετούς πικίνδυνον). Προέκυψε ο εμφύλιος που παρά λίγο να οδηγήσει σε αποτυχία της επανάστασης. Οι Οθωμανοί έφεραν τους Αιγυπτίους. Ευτυχώς παρενέβησαν Άγγλοι, Γάλλοι, Ρώσοι και έτσι πετύχαμε την απελευθέρωσή μας. Εγκαταστάθηκε όμως ένα καθεστώς προστατευτισμού, άμεσο ή έμμεσο, καθώς ιδρύθηκαν τα τρία κόμματα, Αγγλικό, Γαλλικό, Ρωσικό. Έκτοτε, και ως σήμερα, εξακολουθούμε να είμαστε ένα προτεκτοράτο.

Έγιναν προσπάθειες χειραφέτησης. Η πιο σημαντική ήταν από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, όταν, χωρίς την άδεια των ισχυρών, σχημάτισε μια Βαλκανική συμμαχία, που απελευθέρωσε περιοχές όπου η πλειοψηφία ήταν Ελληνική. Δυστυχώς, αυτή η κατάσταση δεν κράτησε πολύ. Ο ίδιος ο Βενιζέλος ακολούθησε τους δυτικούς στην αντισοβιετική απόπειρά τους στην Κριμαία. Το αποτέλεσμα ήταν να διασκορπισθούν πάνω από ένα εκατομμύριο ομοεθνείς μας, έτσι που τα υπολείμματά τους. στην τάξη των 200 000 περίπου που ακόμη επιζούν στην Οδησσό, Μαριούπολη κλπ. Ο μεγαλύτερος πολιτικός ηγέτης που είχαμε ποτέ στη σύγχρονη εποχή καταψηφίσθηκε. Ο πλέον ιδιώτης από τους βασιλείς μας ήταν αντίθετος στους προστάτες συμμάχους μας και αποφάσισε επέκταση των επιχειρήσεών μας σε περιοχές που κατοικούνταν πια από Τούρκους, όχι από Έλληνες. Η μεγαλύτερη καταστροφή στη μακραίωνη ιστορίας μας ήταν η συνέπεια. Όμως δεν ωριμάσαμε.

Ακολούθησε σειρά εναλλαγών πολωτικών καταστάσεων με δικτατορίες. Κοινό στοιχείο σε όλες αυτές τις καταστάσεις ήταν η προσπάθεια κάποιων ολιγαρχιών να επικρατούν και να συντηρούν την επικράτησή τους κρατώντας σε κατάσταση ανωριμότητας τους πολίτες.

Στα τελευταία χρόνια έχομε δεχθεί να προστατευόμαστε από ξένη δύναμη που έχει εγκαταστήσει στρατό στον τόπο μας. Εύλογα, η προστασία αυτή δεν έχει σκοπό το δικό μας συμφέρον, αλλά εκείνο της ξένης δύναμης. Επιπλέον, έχομε ενταχθεί σε μια συνομοσπονδία, την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κύριο χαρακτηριστικό της ωρίμασης είναι η ικανότητά να διατηρείται η ακεραιότητά του όντος εναντίον συνήθων απειλών (κανένας δεν έχει απόλυτη τέτοια ικανότητα) και επομένως να μην έχει ανάγκη από προστασία. Η Ευρώπη όμως διατήρησε τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ που ιδρύθηκε για να αντιμετωπίσει την κομμουνιστική απειλή. Τέτοια απειλή δεν υπήρχε πια. Επιπλέον, στο ΝΑΤΟ υπάρχουν κράτη που δεν ανήκουν στην ΕΕ, ενώ άλλα που γεωγραφικά είναι Ευρώπη, δεν ανήκουν στην Ένωση. Το ΝΑΤΟ όμως στοχεύει στους σκοπούς της κοσμοκράτειρας Αμερικής, με την ασφάλεια που της παρέχουν οι ωκεανοί που την περιβάλλουν, ενώ η προστατευόμενη ΕΕ βρίσκεται σε άμεση συνέχεια ενός από τους κύριους αντιπάλους των ΗΠΑ. Καιρός να ωριμάσει και χειραφετηθεί η ΕΕ.

2 thoughts on “ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ

    1. Μακάλι να βρισκόμαστε στο όρθρο, προσδοκώντας μια νέα ημέρα, στην οποίαν είναι καιρός να κάνουμε ό,τι πρέπει.

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s