ΟΜΑΔΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ

Δημήτρης Α. Σιδερής, ομ. καθηγητής καρδιολογίας, dimitrissideris.wordpress.com.

Κοινή Γνώμη, 13 Οκτωβρίου 2020

Ικανοποίηση ένοιωσαν οι περισσότεροι ακούοντας τη δικαστική απόφαση για τη Χρυσή Αυγή. Δικαίως. Κι εγώ ένοιωσα ικανοποίηση. Τα εγκλήματά της είχαν ομαδικό χαρακτήρα και η ποινή αφορούσε πολλούς φορείς της ιδεολογίας που οδήγησε σ΄ αυτά. Το ερώτημα όμως που με απασχολεί είναι, μπορεί η τιμωρία των οποιωνδήποτε και οσωνδήποτε να ανατρέψει το κίνητρο της εγκληματικότητας που υπάρχει πίσω από μια ιδεολογία;

Το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της εθνικής μας υπόστασης ήταν εκείνο που οδήγησε στη Μικρασιατική καταστροφή. Εκείνοι που θεωρήθηκαν αίτιοι εκτελέστηκαν. Με την εκτέλεσή τους όμως σα να ξεπλήρωσε το χρέος της η ιδεολογία, σα να ξεπλύθηκε από τις τύψεις της και ξαναφούντωσε για να οδηγήσει μετά από λίγα χρόνια στη δικτατορία του Μεταξά. Οι συνεργάτες των Γερμανών στην κατοχή που έγιναν αιτία άγνωστου αριθμού, πάντως μεγάλου πλήθους πατριωτών όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά και δικαιώθηκαν. Η αυθαίρετη τιμωρία τους από τους αντιπάλους τους όχι μόνο δεν τους συνέτισε, αλλά και τους κατέστησε θύματα τέτοια που αυτοί τελικά δικαιώθηκαν από το επίσημο κράτος μας, έγιναν άρχουσα τάξη, έτσι που οδηγηθήκαμε τελικά στη χούντα που κατέληξε στην άλλη εθνική τραγωδία, της Κύπρου. Ο ναζισμός τιμωρήθηκε από τους νικητές του παγκόσμιου πολέμου, αλλά η ιδεολογία του παραμένει. Πίστη για την ανωτερότητα της φυλής μας, της θρησκείας μας, της ιδεολογίας μας, του δίκιου μας. Ως εδώ μπορεί αυτή η πίστη να είναι ανεκτή και, όχι σπάνια, εποικοδομητική. Αλλά συχνά συνοδεύεται από μίσος κατά των αλλοφύλων, των αλλοθρήσκων, των ιδεολογικά αντιθέτων, του δίκιου των άλλων. Και τότε, ναι, οργανώνονται ολοκαυτώματα, Δίστομο, Καλάβρυτα, Λυγκιάδες και τόσα άλλα.

Το ερώτημά μου λοιπόν είναι, μπορεί η ποινή των φορέων μιας ιδεολογίας να αφανίσει την εγκληματικότητά της; Βέβαια η απροκατάληπτη δικαιοσύνη παίζει πρωτεύοντα ρόλο. Οι έξι που εκτελέστηκαν στο Γουδί, καταδικάστηκαν για εσχάτη προδοσία, που κανένας τους δεν είχε διαπράξει. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έφταιγαν, αλλά πως η δίκη ήταν άδικη. Ήταν αίτιοι της καταστροφής και έπρεπε να τιμωρηθούν, όπως και πολλοί άλλοι που δεν τιμωρήθηκαν για την καταστροφή· να τιμωρηθούν όμως νόμιμα. Οι συνεργάτες των κατακτητών καταδικάζονταν από αυθαίρετα “λαϊκά” δικαστήρια ή και εκτελούνταν χωρίς καν αυτή την εικονική προκατειλημμένη δίκη. Και οι ιδεολογίες όλων αυτών παρέμειναν άθικτες ή και εκδικητικές. Μπορεί άραγε να γίνει κάτι, πέρα από την ποινή των φορέων μιας εγκληματικής ιδέας; Η ποινή ικανοποιεί το λαϊκό αίσθημα, αλλά δεν ξεριζώνει την πίστη που τη συνοδεύει. Ένας τρόπος θα ήταν να συνοδεύεται ο φόβος της ποινής, από την ελπίδα της εναλλακτικής ιδέας. Μπορεί να βοηθήσει ενδεχομένως συναγείροντας περισσότερο κόσμο. Κόλαση, αλλά και Παράδεισος. Τάρταρα, αλλά και Ηλύσια Πεδία. Ωστόσο ούτε αυτή αρκεί. Το καθάρισμα των δωσιλόγων συνοδευόταν από το όνειρο μιας ιδανικής πολιτείας (που εκ των υστέρων αποδείχθηκε πως απείχε από το να είναι ιδανική) κι έτσι παρέσυρε περισσότερο κόσμο. Αλλά δεν φθάνει. Οι ιδεολόγοι έχουν τη βεβαιότητα πως είναι ιδιαίτεροι άνθρωποι, επιφορτισμένοι από την κοινωνία να αποδώσουν δικαιοσύνη. Και αυτή η πίστη τους μπορεί να τους οδηγεί σε ανήκουστες πράξεις.

Ο ιδεολόγος Раскóльников‎ οδηγείται, μετά το έγκλημα, στην κάθαρση αφού του έχει επιβληθεί η τιμωρία από τη νόμιμη ανθρώπινη δικαιοσύνη, αλλά, τελικά, μόνον όταν απομονώνεται πια στρεφόμενος στον εαυτό του. Ο Οιδίπους αυτοτιμωρήθηκε, για το τρομερό ιερόσυλο διπλό έγκλημά του, να σκοτώσει τον πατέρα του και να παντρευτεί τη μητέρα του, όταν η αλήθεια του αποκαλύπτεται. Έτσι φθάνει στην κάθαρση.

Θέλω να πω πως οι ιδεολόγοι του εγκλήματος πρέπει να οδηγηθούν στην κάθαρση και από την ανθρώπινη κοινωνική δικαιοσύνη, το επίσημο δίκαιο δηλαδή, και από την ανθρώπινη ηθική, την καθολική κοινωνική αποδοκιμασία και απομόνωση, αλλά και τελικά όταν αναγκασθούν να οδηγηθούν στην αυτοκριτική τους. Η δεξιά γενικά ιδεολογία, ανέχθηκε στον τόπο μας ή και συμμάχησε με τους δωσιλόγους, αλλά τελικά, ιδίως μετά τη χούντα και την Κυπριακή τραγωδία ξεχώρισε με σαφήνεια τη θέση της από το εγκληματικό σκέλος της. Το πλήθος των αριστερών ξεχώρισαν τη θέση τους από το Σταλινικό ολοκληρωτισμό, παρόλο που σ΄ αυτόν κυρίως στηριχθήκαμε όλοι για να αντιμετωπισθεί η ναζιστική θηριωδία.

Φυσικά είμαι ικανοποιημένος με την καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Θα ήμουν βαθύτατα απογοητευμένος, αν δεν καταδικαζόταν. Δεν ελπίζω όμως ότι θα εξαλειφθεί η ιδεολογία της. Ιδίως αν γίνει εκμετάλλευση της καταδίκης και επικρατήσουν τα συναισθήματα, αντί της λογικής τεκμηρίωσης των γεγονότων. Με όλες τις ακραίες συνέπειές τους. Αυτό όμως που έχει περισσότερη σημασία είναι παράλληλα με την επίσημη καταδίκη από τη δικαιοσύνη κάθε παράνομης πράξης να υπάρξει και πάνδημη αποδοκιμασία των εκδηλώσεων της ξενοφοβίας, γενικά της αλλοφοβίας, της ουσίας του ναζισμού, αρχίζοντας μάλιστα από το σχολείο. Με ευθύνη των δασκάλων και συνεννόηση με τους γονείς, τα παιδιά, αν δεν το κάνουν μόνα τους, να προτρέπονται να παίζουν με τα ξένα παιδιά, να τα καλούν στις γιορτές στα σπίτια τους, να πηγαίνουν κι αυτά στα σπίτια των άλλων. Τα παιδιά εύκολα, αν δεν εμποδίζονται από τους μεγάλους, συμπεριφέρονται στον Αχμέτ, στο Μεμέτ, στο Χασάν, όπως στο Γιώργο, στο Γιάννη, στο Δημήτρη. Και να δεις που στο παιχνίδι, που δεν είναι τόσο απαραίτητη η γλώσσα, στην οποία μοιραία θα υστερούν οι ξένοι, μπορεί να υπάρχει ένας τέτοιος ξένος καλύτερος, που να ανεβάζει τις νίκες της ομάδας στην οποίαν εντάσσεται.

Κάθε άνθρωπος συμπεριφέρεται γενικά ανάλογα με την παραδεκτή συμπεριφορά της ομάδας στην οποίαν εκούσια (μερικές φορές και ακούσια) ανήκει. Η δική μας παράδοση στηρίζεται σε εκείνη των προγόνων μας και αργότερα του Χριστιανισμού. Οι πρόγονοί μας, ναι, ξεχώριζαν του Έλληνες από τους “βαρβάρους”, αλλά δεν δίσταζαν να θαυμάζουν τους πολιτισμούς τους και να μαθαίνουν από αυτούς. Ο Θαλής, ο Πλάτων και άλλοι έμαθαν από τους Αιγυπτίους. Ο Ξενοφών θαυμάζει την Κύρου παιδεία. Ο Αριστοτέλης μελετά τα πολιτεύματά τους μαζί με εκείνα διαφόρων Ελληνικών πόλεων για να καταλήξει στα “Πολιτικά” του. Παραπέρα, με την επίδραση του Χριστιανισμού, μάθαμε πως “οὐκ  ἒνι  Ἰουδαῖος  οὐδἑ  Ἓλλην,  οὐκ  ἒνι  δοῦλος  οὐδἑ  ἐλεύθερος,  οὐκ  ἒνι  ἂρσεν  καὶ   θῆλυ,  πάντες  γὰρ  ὑμεῖς  εἷς  ἐστἑ  ἐν  Χριστῷ  Ἰησοῦ (Παύλος προς Γαλάτας). Επιστρέφοντας στους αρχαίους, λέει ο Αντιφών: “ Καὶ ἐν πᾶσι τούτοις οὒτε βάρβαρος ἀφώρισται ἡμῶν οὐδεὶς οὒτε  Ἓλλην.  Ἀναπνέομεν γὰρ εἰς τὸν ἀέρα ἃπαντες κατ τστόμα κα κατά τς ρίνας κα ἐσθίομεν χερσίν πάντες.

3 thoughts on “ΟΜΑΔΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ

  1. Εξαιρετική παρουσίαση. Όμως σαν επιστήμονες πρέπει να ερευνούμε λίγο βαθύτερα τα πράγματα. Στον εμπρησμό, π.χ., της Μαρφίν Μπανκ, όπου μια γυναίκα έγκυος κάηκε δεν δόθηκαν ευθύνες εγκληματικής οργάνωσης στην παράταξη που έκανε τον εμπρησμό αυτό αλλά και πολλούς άλλους εμπρησμούς που η ίδια παράταξη διέπραξε. Το ίδιο συνέβη και στην πολιτική παράταξη που πρωτοέφερε τα μνημόνια καταργώντας το σύνταγμα και βάζοντας φόρο στην ακίνητη περιουσία, ή γενικά σε όλες τις πολιτικές παρατάξεις που άσκησαν εξουσία και χρεοκόπησαν τη χώρα στους τοκογλύφους, ξεπούλησαν τον εθνικό πλούτο έναντι πινακίου φακής, έκαναν το όχι του λαού ναι στο δημοψήφισμα, λένε ένα σωρό ψέματα για να εκλεγούν στις εκλογές και μετά κάνουν τα εντελώς αντίθετα αυτοί δεν είναι εγκληματικές οργανώσεις; Επειδή δηλαδή ελέγχουν τη δικαιοσύνη, ώστε αυτή να αλληθωρίζει στην κατεύθυνση που εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους και βρήκε τώρα ένα αποδιοπομπαίο τράγο και όλα δουλεύουν ρολόι από εδώ και πέρα; Λάβε υπόψη σου ότι το ρατσισμό τον προάγουν οι αντιρατσιστές μαζί με τους χρήσιμους ηλίθιους που πείθουν περί αυτού, γιατί χωρίς το ρατσισμό δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Το ίδιο συμβαίνει και με τον φασισμό είτε αυτός είναι μαύρος, είτε κόκκινος είτε οποιασδήποτε άλλης απόχρωσης. Αν ο άνθρωπος δεν αποκαταστήσει με μεθοδευμένο τρόπο, όπως προτείνουν οι αρχαίοι φιλόσοφοι, την εσωτερική και εξωτερική του ισορροπία δεν θα μπορέσει να διακρίνει το σωστό από το λάθος, το καλό από το κακό, το δίκαιο από το άδικο και θα συμπεριφέρεται σαν χρήσιμος ηλίθιος της καλά οργανωμένης προπαγάνδας, δικαιολογώντας τις σκέψεις του σαν ηθικές επειδή εκπροσωπούν “τη βούληση της κοινωνίας”.

    Liked by 1 person

    1. Κάθε φασισμός, οποιουδήποτε χρώατος είναι καταδικαστέος. Αυτή τη φορά όμως ήταν μια ιδιάζουσα περίπτωση, που διέφερε από εκείνη, επίσης καταδικαστέα, της Μαρφιν. Στη Μαρφίν ήταν φόνος. Όποιος κι αν βρισκόταν μέσα στην Τράπεζα θα είχε καεί, ενώ αν δεν υπήρχε κανένας, τίποτε δεν θα είχε γίνει. Με τον Φύσσα όμως δεν ήταν φόνος, ήταν δολοφονία, Στοχευμένος, προμελετημένος, με δόλο εναντίον του, φόνος.

      Like

      1. Θα συμφωνήσω με το “Κάθε φασισμός, οποιουδήποτε χρώματος είναι καταδικαστέος. “, δεν θα συμφωνήσω όμως με το “ενώ αν δεν υπήρχε κανένας, τίποτε δεν θα είχε γίνει.” και τούτο διότι με το “αν” φτιάχνει κανείς ότι ιστορία θέλει και δεν αναιρούνται τα γεγονότα. Επίσης η προπαρασκευή με τη χρήση μολότοφ είναι προμελέτη, είναι χρήση βίας που καλύπτει κάθε είδους ζημιά που προκαλεί ο εμπρησμός συμπεριλαμβανομένης και της δολοφονίας. Ειδικά στην περίπτωση αυτή ήταν καθαρά δολοφονία για να εκφοβήσουν τον κόσμο να μην διαμαρτύρεται για μνημόνια, κάτι που το πέτυχαν. Αυτό λένε τα γεγονότα χωρίς “αν”. Γνωρίζω ότι η κόμη του Χατζηνικολάου και η υποκριτική του Ευαγγελάτου γοητεύουν τα πλήθη για να δημιουργείται τεχνηέντως η περιβόητη “βούληση του λαού” η οποία χρησιμοποιείται, σύμφωνα με τα λεγόμενα σου σαν ηθικό υπόβαθρο, για να δικαιολογείται ο αλληθωρισμός της δικαιοσύνης. Φίλε Δημήτρη, ίσως χρησιμοποιώ λίγο σκληρή γλώσσα, αλλά δυστυχώς η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή και σαν επιστήμονες δεν πρέπει να τα κρύβουμε, αλλά να προσπαθούμε να αναδύουμε όσο μπορούμε περισσότερο την αλήθεια.

        Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s