Τρίτη Άποψη Σύνορα και ιστορία

Δημ. Α. Σιδερης*, Dimitris.sideris@gmail.com

Ηπειρωτικός Αγών, 4 Μαΐου 2018

Φυσική ενέργεια είναι το γινόμενο μιας ποσότητας επί μία ποιότητα. Κοινωνική ενέργεια είναι, αδρά, ο πλούτος της. Με τις κοινωνικές ποσότητες ασχολείται η Οικονομία· με τις κοινωνικές ποιότητες η Πολιτική. Με τις μεταβολές της Οικονομίας και της Πολιτικής στον χρόνο ασχολείται η Ιστορία.

Η Ιστορία περιγράφει συχνά μετατοπίσεις συνόρων. Τα σύνορα περικλείουν μια γη, όπου επικρατούν τέτοιες οικονομικές και πολιτικές αλληλεπιδράσεις, ώστε να της προσδίδουν συνοχή. Είναι η πατρίδα κάποιων. Και αυτή η γη βρίσκεται, βέβαια, σε συνάφεια με όμορες χώρες. Σήμερα όμορες χώρες είναι όλη η Υφήλιος. Δεν παύουν, ωστόσο, να ισχύουν κάποια σύνορα μεταξύ χωρών με γεωγραφική γειτνίαση.

Ο ορισμός της πατρίδας ποικίλλει. Χαρακτηριστικά είναι δύο άκρα. Ο Πατριάρχης Αβραάμ, σε συμφωνία με τον Θεό (Γένεσις), όρισε πως η ευλογημένη γη από τον Νείλο ως τον Ευφράτη ανήκει στους απογόνους του. Για να αναγνωρίζονται οι απόγονοί του από όλο τον κόσμο και μεταξύ τους, με βάση το πατριαρχικό δίκαιο, σημάδεψε σωματικά τους άρρενες απογόνους του με την περιτομή, που, βέβαια, μόνο σε αγόρια μπορεί να γίνει. Έτσι, εξασφάλισε τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισ-δισ-έγγονά του, καθιερώνοντας την πατριαρχία. Στον μελλοντικό προγραμματισμό, όμως, συχνά κάτι απρόβλεπτο συμβαίνει. Η όμορφη γυναίκα του, η Σάρα, δεν έκανε παιδιά. Με μια παλλακίδα, λοιπόν, την Άγαρ, έκανε ένα αγοράκι, τον Ισμαήλ. Στο μεταξύ, φιλοξένησε υποδειγματικά ο Αβραάμ έναν ξένο και μετά τη φιλοξενία αυτή, η Σάρα έμεινε έγκυος. Ο ξένος εξαφανίστηκε, αλλά η Σάρα γέννησε τον Ισαάκ. Κι από τότε έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια και οι απόγονοι του Ισαάκ και του Ισμαήλ έχουν αποδυθεί σε έναν ανελέητο εξοντωτικό πόλεμο μεταξύ τους για το ζήτημα σε ποιους ανήκει η ευλογημένη γη.

Στο άλλο άκρο, μέγας Πατριάρχης ήταν ο Προμηθέας. Άφησε στους απογόνους του, εμάς, κληρονομιά τη Γνώση και την Τέχνη. Πολύ αργότερα αυτή η κληρονομιά αναμίχθηκε υπέροχα με άλλη μια, που μας άφησε ο Ιησούς, την Αγάπη, και, μαζί μ’ αυτήν τη συγχώρηση. Μ’ αυτή την έννοια, πατρίδα κάθε επιφανή άνδρα μπορεί να είναι πάσα Γη. Για μας τους κοινούς Έλληνες όμως, πατρίδα είναι η γη που έχομε διαμορφώσει σύμφωνα με τη Γνώση, την Τέχνη και την Αγάπη μας.

Και πώς φυλάσσομε τα σύνορά μας; Θυμάμαι με τι κατάπληξη άκουσα το αυτονόητο, να λέει ο Ανδρέας Παπανδρέου κατηγορώντας τον τότε πρωθυπουργό, ότι «επιτέλους πρέπει να έχουμε ένα χάρτη της πατρίδας μας». Δεν είχα σκεφθεί ποτέ πως δεν έμαθα ποτέ, ούτε και οι υπόλοιποι Έλληνες και οι μη Έλληνες ξέρομε ακριβώς, ποια είναι τα σύνορά μας, ποια είναι η γη που έχομε διαμορφώσει με τη γνώση, την τέχνη και την αγάπη μας και έχομε την ευθύνη και την υποχρέωση να την υπερασπιζόμαστε, ακόμη και με τη ζωή μας, έναντι οποιασδήποτε απειλής. Κι ο σοφός καθηγητής, όταν έγινε κυβέρνηση, ξέχασε να μας παρουσιάσει το χάρτη της Ελλάδας. Ακόμα δεν ξέρομε ποια είναι η πατρίδα μας. Είδα πριν από χρόνια έναν τουριστικό χάρτη της Ελλάδας σε αεροδρόμιο της Αγγλίας. Εμπεριείχε ως Ελλάδα τη Βόρεια Ήπειρο, αλλά όχι τα ανατολικά νησιά του Αιγαίου. Επομένως; Κάποιοι αμφισβητούν τα ανατολικά σύνορά μας μιλώντας για «γκρίζες ζώνες». Άλλοι ονομάζουν την Ήπειρό μας «Νότια Αλβανία», ενώ εμείς ονομάζομε τη Νότια Αλβανία «Βόρεια Ήπειρο». Από τον βορρά, πιστεύομε πως απειλούν να κάνουν πρωτεύουσά τους τη Θεσσαλονίκη. Γι αυτό και αρνιόμαστε να τους ονομάσουμε με το όνομα, που αυτοί επιλέγουν για τον εαυτό τους. Και ο Φαλμεράυερ και οι ομοϊδεάτες του αρνούνται πως είμαστε Έλληνες, όμως εμείς έτσι νιώθουμε πως είμαστε. Γράφουν στο σύνταγμά τους οι FYROMάνοι: «Η Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν έχει εδαφικές βλέψεις προς οποιοδήποτε γειτονικό κράτος». Η δέσμευσή τους αυτή δεν μας καθησυχάζει, διότι δεν προσδιορίζουν ποια είναι τα σύνορα της πατρίδας τους. Φυσικά ούτε κι εμείς το κάνομε. Κι ούτε δηλώνομε πως δεν έχομε βλέψεις πέρα από τα σύνορά μας, ώστε να ξέρει όποιος τα αμφισβητεί ότι αυτά είμαστε έτοιμοι να τα υπερασπισθούμε με «υπέρ πάντων αγώνα», ενώ δεν διεκδικούμε τίποτε πέρα από αυτά. Λες και επιβιώνει ακόμη μέσα μας το όνειρο (εφιάλτης;) της Μεγάλης Ιδέας. Το πόσο αμοιβαία βατά είναι αυτά τα σύνορα, για λόγους εμπορικούς, πολιτιστικούς κ.λπ., είναι άλλο ζήτημα. Ο έλεγχος της βατότητάς τους παραμένει δικός μας.

Η ασάφεια των συνόρων μας αντισταθμίζεται, φοβούμαι, με πλύσεις εγκεφάλου, που υπερτονίζουν πόσο σπουδαίοι είμαστε και πόσο βάρβαρα μας έχουν φερθεί οι άλλοι. Κι έρχονται κάποια στιγμή διαφορετικά πολιτικά συμφέροντα και, αντίθετα, υποβαθμίζομε τη βάρβαρη συμπεριφορά των άλλων σε βάρος μας. Πάλι πλύση εγκεφάλου. Αλλού έχω διακηρύξει πως είμαι Έλληνας, μεταξύ άλλων, και επειδή υπερηφανεύομαι «για ό,τι σπουδαίο διαπράττουν οι συνέλληνές μου ή έπραξαν οι πρόγονοί μου και διεκδικώ το μερίδιο από την αντίστοιχη τιμή που τους πρέπει, αλλά και ντρέπομαι για ό,τι επονείδιστο διαπράττουν οι συνέλληνές μου ή έπραξαν οι περασμένες γενεές και αποδέχομαι το μερίδιο τις ευθύνης να αποκαταστήσω ή να αποζημιώσω για την επονείδιστη πράξη». Μ’ άλλα λόγια, επιδιώκοντας την ομαλή συμβίωση με τους γείτονές μας, δεν πρέπει να υπερτονίζουμε ούτε να μετριάζουμε τις βαρβαρότητες που διέπραξαν εναντίον μας, αλλά να αναγνωρίζουμε και τις βαρβαρότητες, που έχουμε διαπράξει εμείς εναντίον τους (και προγραμματισμένα το αγνοούμε, ενώ το ξέρουν και το υπερτονίζουν εκείνοι και πολλοί τρίτοι). Συγχρόνως θυμόμαστε και, με την κληρονομιά της Αγάπης, συγχωρούμε. Άλλο συγχωρώ κι άλλο ξεχνώ!

Αφού ανήκομε σε ένα μείζονα οργανισμό, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα σύνορά μας είναι και σύνορά του. Κι αυτός οφείλει να μας ενισχύει σ’ αυτό μας τον ρόλο. Δεν το κάνει πολύ φανατικά. Αντίθετα, μοιάζει να μας τιμωρεί που δεν είμαστε αποτελεσματικοί στη φύλαξη των συνόρων, και μας καθιστά έτσι ακόμη πιο αδύναμους να επιτελέσουμε τον ακριτικό ρόλο μας. Θυμίζει το 1204, όταν η Δύση εξασθένησε τότε το Βυζάντιο τόσο που δεν μπόρεσε να προστατέψει την Ευρώπη αργότερα από τη λαίλαπα των Οθωμανών. Κι αφού δεν κάνομε καλά τη δουλειά μας, αναλαμβάνει η Δύση την προστασία των συνόρων της και συνόρων μας. Κι αυτό σημαίνει ταυτόχρονα ότι η πατρίδα μας, που φέρει τη σφραγίδα της γνώσης και τέχνης μας, παραδίδεται στους «προστάτες» μας. Λύση δεν είναι, βέβαια, να αποδεσμευθούμε, αλλά να παλέψουμε, αν χρειαστεί, γι’ αυτά τα σύνορα σαν τον Ακρίτα Διγενή. Με γνώση, τέχνη και αγάπη, φρόνηση, θάρρος.

*Ο κ. Δημήτριος Α. Σιδερής είναι ομ. καθηγητής Καρδιολογίας

One thought on “Τρίτη Άποψη Σύνορα και ιστορία

  1. Ο θεός υποσχέθηκε ότι η γη αυτή θα ανήκει στο σπέρμα του Αβραάμ και όχι στους απογόνους του. Εδώ ακριβώς είναι κάτι που δεν του δίνεται η δέουσα σημασία και είναι ότι από το σπέρμα του Αβραάμ προέρχονται μόνο οι Άραβες οι οποίοι όντως κατέχουν την περιοχή από το Νείλο μέχρι τον Ευφράτη. Ο Ισαάκ, αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τη μετάφραση των Ο’ της Παλαιάς Διαθήκης, θα διαπιστώσει ότι υιοθετήθηκε. Η Σάρα στα 70 της χρόνια δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει, πήγε όμως πίσω στην πατρίδα της Ουρ και επανήλθε στην Παλαιστίνη με το υιοθετημένο παιδί.

    Το όνομα Μακεδονία δεν το επέλεξαν οι Σκοπιανοί αλλά ο Τίτο με συγκεκριμένους γεωπολιτικούς στόχους, βασικά άλλαξε το όνομα Βαρντάρσκα σε Μακεδονία και εκεί στηρίχθηκαν συνεπικουρούμενοι και από καλοθελητές της Ελλάδας (Καραμανλής, ΚΚΕ, κλπ.) και έκαναν όλη αυτή την πλαστογράφηση της ιστορίας.

    Το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης ανήκει στους κυβερνώντες και όπως πολύ καλά έχεις αναλύσει σε προηγούμενη ανακοίνωση σου, οι κυβερνώντες είναι ολιγάρχες και συνεπώς εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ολίγων, όπως είναι οι τραπεζίτες και οι δανειστές τοκογλύφοι και δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της πατρίδας μας και του λαού της. Νομίζω ότι σε καμία περίπτωση εσύ προσωπικά δεν πρέπει να νοιώθεις ενοχή διότι όλο σου το έργο είναι προσφορά στον άνθρωπο, απλά πέραν της συνεισφοράς σου στην πραγματική δημοκρατία, χρειάζεται να καυτηριάζεις περισσότερο τους προδότες που μας κυβερνούν.

    Προσωπικά είμαι υπερήφανος για την προσφορά των προγόνων μας για την μετάβαση του ανθρώπινου είδους από το βάρβαρο στον ενάρετο άνθρωπο, δεν αισθάνομαι καμία ενοχή για τα πεπραγμένα των προδοτών κυβερνώντων και προσπαθώ με κάθε τρόπο να διαφωτίσω τους ανθρώπους όπου και να βρίσκομαι με στόχευση να προχωρήσουν πέραν από αυτά που μας κληροδότησαν οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι. Εδώ στην Καλιφόρνια ΗΠΑ που βρίσκομαι έχω ήδη κάνει τρεις διαλέξεις επιστημονικού/τεχνολογικού περιεχομένου σε τρία διαφορετικά πανεπιστήμια με αναφορά στη θεμελίωση των αρχών της παιδείας ώστε η επιστημονική/τεχνολογική αυτή γνώση να χρησιμοποιηθεί για ενάρετο σκοπό και όχι για καταστροφή.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s